Smażone kwiaty dyni

Wiecie, że istnieje kilkadziesiąt jadalnych kwiatów.  Są lekkostrawne i zdrowe, jednakże muszą pochodzić z ekologicznych upraw, czyli najlepiej jeśli wyhodujemy je sami.

Ja w tym roku pierwszy raz eksperymentuję z własnymi uprawami. Mam na balkonie pomidory, paprykę i truskawki, a na działce u Teściów buraki, marchewkę i dynię. Zwłaszcza ta ostatnia rozrosła się imponująco.

Korzystając  z okazji, że kwitnie jak oszalała, zebrałam kilka kwiatów i przygotowałam pyszny i ekspresowy deser.

Smażone kwiaty dyni

100 g mąki
1 łyżka cukru
1 jajko
1/8 litra mleka

Oddzielamy białko od żółtka. Żółtko ucieramy z cukrem, dodajemy mleko i mąkę. Miksujemy. Białko ubijamy na sztywną pianę ze szczyptą soli, łączymy z ciastem. Kwiaty delikatnie oczyszczamy, pozbawiamy pręcików, moczymy w cieście i smażymy na oleju z obu stron. Można posypać cukrem pudrem, jeśli ktoś lubi.

Smacznego!

Tarta jabłkowa

Za oknem pada deszcz, poranek wita nas jesienną szarością, nie chce się wstawać z łóżka. Macie pomysł jak przetrwać taki dzień? Ja tak! Miły towarzysz, pyszna kawa i ciasto, które przepełnia cały dom zapachem jabłek.

Dziś, na poprawę nastroju, postanowiłam przygotować tartę jabłkową wg. Przepisu Julii Child. Jest bardzo jabłkowa, aromatyczna, znika w mgnieniu oka.

Tarta jabłkowa

Na ciasto:

200 g mąki

150 g masła

8 łyżek zimnej wody

Na nadzienie:

1,2 kg jabłek antonówek

Rodzynki

cynamon
2 łyżki Calvados lub innego alkoholu

100 g cukru

50 gr masła

Łączymy mąkę z cukrem, kroimy masło na małe kawałki i czubkami palców rozcieramy z mąką. Następnie wlewamy do mąki wodę i zaczynamy wyrabiać. Nie można wyrabiać za długo bo ciasto będzie twarde. Gdy składniki się połączą owijamy ciasto folią spożywczą i wkładamy do lodówki min. na 1 h. Po tym czasie wykładamy formę o średnicy 25 cm ciastem obciążamy fasolę i podpiekamy w piekarniku w temp. 200ºC przez ok. 8 min. 

Przygotowujemy nadzienie, około 2 jabłka kroimy w plastry, polewamy sokiem z cytryny i posypujemy cukrem, zostawiamy na wierzch ciasta. Resztę jabłek kroimy w kostkę i wkładamy z masłem do garnka,  smażymy aż zmiękną. Dodajemy pozostałe składniki: alkohol, cukier, rodzynki i cynamon - chwilę podsmażamy. Przekładamy nadzienie do formy, wierzch ozdabiamy plastrami jabłek. Pieczmy w temp. 180 ºC przez 30 min. Po upieczeniu jabłka smarujemy marmoladą brzoskwiniową (ja użyłam galaretki pigwowej).

Smacznego!

Banica, pita, burek...

Banica, a raczej jej mniejsza siostra baniczka w towarzystwie kwaśnego mleka chyba na zawsze będzie mi się kojarzyła z Bułgarią. Będąc kiedyś na wakacjach w tym pięknym kraju codziennie zajadałam się tym specjałem. Przepisu poszukiwałam bardzo długo - większość przepisów radzi po prostu kupić ciasto filo i już. Ja natomiast miałam ogromną ochotę zrobić banicę w domu. Przepis, z którego korzystałam to mieszanka przepisu Asi oraz z programu "Kuchnia jak życie" w Kuchni TV - odcinek o Czarnogórze.

Banica

250 g mąki
200 ml letniej wody
sól
opakowanie sera feta
1 jajko
2 łyżki masła

Usypujemy kopczyk z mąki, szczypty soli i wlewamy wodę (ja robię to w misce, żeby nie rozlało się po całym stole) następnie zaczynamy wyrabiać ciasto. Wyrabiamy do momentu gdy ciasto będzie elastyczne i nie będzie się kleić. Wtedy smarujemy ciasto olejem i odkładamy na 30 min żeby odpoczęło. W tym czasie przygotowujemy farsz mieszamy w misce rozbełtane jajko z rozdrobnioną widelcem fetą.

Na stole (potrzeba dużo miejsca) nakrytym bawełnianą tkaniną zaczynamy rozwałkowywać ciasto, następnie bierzemy je w ręce i toczymy w powietrzu jak włoski kucharz pizze, ostatecznie kładziemy na sole i delikatnie naciągamy z każdej strony, żeby było półprzeźroczyste i mniej więcej równo cienkie.

Nie obawiajcie się jeśli trochę się przerwie. Gdy ciasto będzie już ogromnych rozmiarów i dostatecznie cienkie, spryskujemy całe olejem i nakładamy (rozrzucamy ) farsz na całym cieście i zwijamy. Ja stosuję patent z kuchni czarnogórskiej. Podnoszę brzeg materiału, na którym leży ciasto do góry tak, że ciasto pod wpływem grawitacji zaczyna się rolować do środka, roluje mniej więcej do połowy, następnie ten sam zabieg powtarzam z drugiej strony. Gdy całe ciasto jest zrolowane zaczynamy je zwijać jak ślimaka.

Wkładamy do nasmarowanej masłem formy i z wierzchu smarujemy roztopionym masłem. Pieczemy w temp. 250ºC ok. 20 min.

Smacznego!

P.S. Ta potrawa w każdym kraju bałkańskim ma inną nazwę np. w Bułgarii to banica, w Czarnogórze pita, a w Kosowie burek.

Chili con tempeh

Postanowiłam ostatnio, że będziemy z M. jeść mniej mięsa. Tylko co tu jeść żeby było smaczne, zdrowe i treściwe? 

"Spróbuj tempeh" - powiedziała mi Siostra. Tempeh? Ale co to właściwie jest?

Tempeh pochodzi z Indonezji i znany jest tam już od ok. 2 tys lat. Tempeh przygotowywany jest z soi, zawiera mnóstwo wartości odżywczych i wywiera korzystny wpływ na organizm: m.in. obniża poziom cholesterolu LDL. Najlepsze jest to, że tempeh można kupić gotowy albo przygotować samemu w domu.

Co ważne dla mężczyzn, smakuje jak mięso i pozwala napełnić brzuszek największego głodomora. 

Aha, zapominałabym! Pozwala przygotować obiad w kwadrans!

Więcej informacji na temat tempeh znajdziecie na stronie:

http://www.tempehservice.com/

Na tej stronie możecie się także zaopatrzyć w tempeh, a także kupić starter do przygotowania tego specjału.

Jest to moje pierwsze danie z tempeh, ale na pewno będę częściej używać tempeh w kuchni. 

Chili con tempeh

Tempeh (ja użyłam wędzonego)
1 mała cukinia lub ½ dużej
cebula
2 ząbki czosnku
pomidory w puszce
fasola czerwona w puszce
łyżka sambal oelek
pieprz, sól

Cebulę kroimy w kostkę i wraz ze zmiażdżonym czosnkiem podsmażamy na patelni na złoto. Dodajemy na patelnię pomidory, pokrojone w drobną kostkę wraz z sokiem - podsmażamy.

Do garnka wkładamy pokrojony w kostkę tempeh dodajemy, cebulę, czosnek i pomidory, odcedzamy fasolkę z zalewy i dodajemy do garnka. Cukinie kroimy w kostkę i dokładamy do garnka. Wszystko doprawiamy solą, pieprzem i łyżką sambal olek (jeśli ktoś lubi mniej ostre jedzenie musi dodać mniej). Wszystko mieszamy i chwilkę gotujemy, żeby cukinia zmiękła.

Smacznego!

Charlotte Malakoff a'la tiramisu

 Uwielbiam czytać książki kucharskie, zwłaszcza takie, które zawierają oprócz przepisów opowieści, historie lub rady autora. Jedną z takich książek jest "Mastering the art of french cooking". Muszę powiedzieć, że dzięki radom i wskazówkom autorek, w tym oczywiście Julii Child, wszystkie przepisy wydają się być banalnie proste!

Nie inaczej było z deserem Charlotte Malakoff - przeczytałam i postanowiłam natychmiast wypróbować! Jedyna moja wątpliwość wynikała z kremu jaki Julia Child proponowała do tego deseru - ciężki, maślany krem... Postanowiłam zatem dokonać modyfikacji przepisu Julii Child i tak oto powstał przepis Charlotte Malakoff a'la tiramisu.

Charlotte Malakoff a'la tiramisu

forma okrągła (jak pisze Julia Child najlepiej ok. 18 cm średnicy i 10 cm wysokości)

ok. 400 g podłużnych biszkoptów

kawa i amaretto

2 żółtka

250 g mascarpone

50 g cukru pudru

kakao

śliwki - mogą być także inne owoce np. potarte jabłko

Najważniejszy etap to odpowiednie ułożenie biszkoptów w formie. W pierwszej kolejności wykładamy samo dno formy papierem do pieczenia i mocząc każdy biszkopt w kawie i amaretto, najlepiej z obu stron, układamy ciasno biszkopt obok biszkoptu tak aby pokryć dno formy. Następnie układamy nasączone biszkopty pionowo obok siebie, tworząc boki formy. 

Miksujemy mascarpone z cukrem pudrem i żółtkami (ja dodałam jeszcze odrobinę amaretto) tak aby utworzył się krem. Następnie nakładamy warstwę kremu do przygotowanej formy i posypujemy kakao, nasączamy biszkopty kawą i amaretto, układamy warstwę z biszkoptów, znowu krem, kakao i biszkopty aż do ukończenia kremu. Na ostatnią warstwę kremu położyłam śliwki przekrojone na połówki, ale równie dobrze mogą być inne owoce, a na to wszystko kładziemy ostatnią warstwę biszkoptów. Ideałem jest aby ostatnia warstwa biszkoptów zrównała się z rantem formy. Wszystko przykrawamy folią spożywczą obciążamy talerzem i słoikiem lub jeśli ktoś, tak jak Julia Child, ma dużo miejsca w lodówce to rondelkiem i wkładamy do lodówki na kilka godzin.

Po tym czasie wyjmujemy formę z lodówki, oddzielamy nożem biszkopty od formy, przykładamy talerz do góry formy i energicznym ruchem obracamy talerz i formę. Zdejmujemy papier do pieczenia z góry, posypujemy kakao i gotowe.

Smacznego!

Najlepsze na świecie knedle

Knedle ze śliwkami - to od kiedy pamiętam stały punkt programu na wczasach u Babci. Z nieznanych do dzisiaj powodów uważałam, że jest to strasznie trudna i pracochłonna potrawa. Tymczasem okazało się, że Babci sposób na robienie knedli jest: po pierwsze, banalnie prosty, a po drugie ekspresowy. Spróbujcie koniecznie!

Knedle ze śliwkami

2 szklanki mleka
2 szklanki mąki
1 jajko
sól
tyle mąki ile wchłonie ciasto
śliwki

Mleko zagotowujemy w garnuszku, zdejmujemy z palnika, wsypujemy całe 2 szklanki mąki i energicznie mieszamy. Następnie stawiamy na palnik i dalej mieszamy - zdejmujemy jak ciasto zacznie odchodzić od brzegów i będzie przypominać kluchę.

 Gdy ciasto ostygnie wbijamy do niego całe jajko i dosypujemy trochę mąki - wyrabiamy. Znowu dosypujemy mąki i dalej wyrabiamy aż ciasto przestanie się kleić. Formujemy z ciasta wałeczek, kroimy na kawałki. Każdy kawałek rozpłaszczamy na dłoni, wkładamy do środka przygotowaną uprzednio śliwkę (tj. bez pestki i z odrobiną cukru w środku) i zlepiamy formując kulkę.

Następnie wrzucamy gotowe knedle do gotującej się wody i czekamy aż wypłyną. Podajemy ze stopionym masełkiem, cynamonem i cukrem lub jak kto lubi :-)

Smacznego!

Kanapkom śmierć...

Jak wygląda wasz lunch w pracy? kanapki skrzętnie zapakowane w papier? jogurt? a może sałatka? Ja muszę się przyznać, że najczęściej wcinam w pracy kanapki i wczoraj wieczorem poczułam, że marzy mi się coś innego...na przykład focaccia.

Focaccia

400 g mąki ( ja dałam pół na pół mąkę pszenną typ 650 oraz żytnią typ 850)
100 g mąki pszennej typ 1750
1 saszetka suszonych drożdży
sól
1/2 łyżki cukru
300 ml wody letniej
2 cebule
duży pomidor
pieczarki
ser kozi

Do miski wsypujemy mąkę oraz 1/2 łyżki soli. Do osobnego naczynia dodajemy drożdże, wodę i cukier - czekamy aż zaczną się pienić. Następnie łączymy drożdże z mąką i zaczynamy wyrabiać. Gdy ciasto będzie elastyczne i gładkie smarujemy je oliwą i odstawiamy do wyrośnięcia na 30 min (musi podwoić swoją objętość). W tym czasie przygotowujemy pozostałe składniki. Cebule obieramy, kroimy w plasterki i podsmażamy na odrobinie oleju. Osobno na patelni podsmażamy pieczarki. Pomidora kroimy w kostkę, solimy i pieprzymy. Kiedy ciasto wyrośnie przekładamy je na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. Piekarnik nagrzewamy do 220 stopni C, w tym czasie nasza focaccia wyrasta ponownie. Na koniec polewamy ją oliwą z oliwek, solimy i pieprzymy, posypujmy kozim serem i bazylią i wstawiamy do piekarnika na ok. 20 min.

Smacznego!

Focaccia okazała się strzałem w dziesiątkę, idealny lunch do pracy, który wzmocni i nasyci nawet wygłodniałe koleżanki :-)